Karşıma çıkma sakın
Sokulma artık bana
Alıştım yalnızlığa
Boşluğa baka baka... 

Yoruldum beklemekten
Dönersin bir gün diye
Kalbsiz oldum gerçekten
Döndüm bir 
Kırık kalp

Seni sevdiğim kadar 

kimseyi sevmedim 

belki gözlerinin içine bakarak ürkek yüz 

ifademle söylemedim 

sihirli sevgimiz 

bozulmasın diye...! 



Buruşmuş yüz ifademdeki çatlak 

izlere 

yazıp sihirli sözcükleri söylerken 

sen alaycı bir gülümsemeyle 

inanmak bile 

istemedin...! 



Karşımda sen ve farkında olmadan 

ceylan gibi yürüyüşünü 

izlerken 

sen bana inat arkana bakmadan 

bir gölge olup dolaştığım tüm sokakları 

hata 

kurumaya yüz tutmuş anlarımız 

hatırına bile kıymet vermeden beni terk ediyorsun...! 



Elimi sana 

uzatıp bir güvercin gibi 

seni sevmek isterken sen ürkekçe uçup 

bulutlara kanat 

çırparak hayalini kurduğumuz 

hata yaşayacağımız dağların eteklerine bile konmadan 

sensizliğinde acılarımı 

bile paylaşmadan 

beni terk ediyorsun...! 



İnanmıyacaksın biliyorum seni sevdiğim kadar 

kendimi hata sana olan tüm hayallerimi bile 

hiç ama hiç sevmedim sevgilim...!